PATRONI ROBOTYKI:
 

TEORIA ROBOTYKI

3.2.3. Jednostki pseudomodułowe

Do tej grupy konstrukcji zalicza się jednostki o stałej strukturze kinematycznej, ale dopuszczonej przez producenta możliwości wymiany przez użytkownika niektórych zespołów ruchu, z reguły będących na końcu łańcucha kinematycznego. Na rysunku 3.26 zilustrowano przykładową jednostkę pseudomodułową o konfiguracji SCARA z możliwością zastosowania odpowiedniej końcówki roboczej.

 

http://www.robotyka.com/teoria/grafika/image090.jpg

Rysunek 3.26 Przykład jednostki pseudomodułowej - manipulator serii ES firmy SEIKO.

 

W zależności od wymagań technologicznych, końcówką roboczą może być na przykład urządzenie zgrzewające lub chwytak.